ادامه مرغ عشق ها ( شکل ظاهری و انواع آن )

پرنده ي اهلي شده :

به زودي علاقه مندان متوجه گرديدند كه مرغ عشق هاي ماده در قفس تخم گذاري كرده ولي با وجود مرغ

عشق نر تمايلي به بچه دار شدن ندارند. به طور اتفاقي متوجه شدند كه مرغ عشق ماده داخل پوسته

نارگيل كه نسبت به جثه اش كوچك است گرديده و در آنجا تخم گذاري نموده و روي تخمش مي نشيند.

برخي از مرغ عشق هاي ماده در پوسته نارگيل بچه دار شدند و بدين ترتيب اولين موفقيت ها در امر

تكثير نتيجه گرديد. تنها چند سال پس از اولين واردات بزرگ ، مرغ عشق در انگلستان ، هلند و فرانسه

تكثير و فروخته شد. در اين زمان بالاخره شكار و صادرات مرغ عشق از طرف دولت استراليا ممنوع گرديد.

انسان ،‌همدم مرغ عشق

مهم ترين اكتشاف به طور اتفاقي حاصل گرديد: زماني كه انسان وظيفه والدين پرنده را خود به عهده

گرفت ،‌نوزادان دستي پرورش يافته به انسان عادت نموده و به او وابسته شدند. آنها نگهدارنده خود را

مانند يكي از همنوعان خود پذيرفته و تمام عكس العمل ها و خصوصيات خود را به او منتقل كردند. تا به

امروز نيز اين مسئله تغيير نيافته است. از آنجا كه مرغ عشق در طبيعت اجتماعي زندگي مي كند ، در

منزل نيز علاقه به زندگي گروهي داشته و مايل است كه شب و روز را روي شانه ، سر يا دست انساني

كه به او عادت نموده بگذراند. پرنده به جاي تميز نمودن پر همنوعان ، پوست و موهاي نگهدارنده خود را با

منقار گرفته و حتي به تغذيه او مي پردازد. حتي حالت هاي جفت گيري با انسان نگهدارنده كشاهده مي

شود. فرزندان پرنده وحشي استراليائي به همدم انسان بدل گشته و حتي انتهاي مداد دست صاحبشان

را به شاخه درختان ترجيح مي دهد. به غذاي انسان بيشتر از دانه هاي خوراكي خود علاقمند است و به

هنگام خواب ظهر روي بيني او را مناسب ترين محل استراحت انتخاب مي كند. بسياري از پرندگان اهلي

حالات جالب ، قوه درك و هوش سرشاري از خود نشان مي دهند. آنها پيوسته با نگهدارنده خود بازي

نموده و رفتار معيني با او دارند.

زماني كه جانور در اثر معاشرت با انسان صوت هاي آشنايي از خود خارج ساخته و حتي كلماتي را بيان

نمايد، آدمي شديداً تحت تاثير قرار گرفته و ابتدا باورش نمي شود.

قدرت يادگيري و صحبت كردن طوطي هاي كوچك همانند انواع بزرگ نكته اي تازه و جالب توجه براي

انسان بود . ولي اين حيوان واقعاً برخي كلمات ، جمله ها و ترانه هاي كوتاه و سوت زدن و تقليد سوت

هاي مخصوص را ياد مي گيرد. مطمئناً اين عملكرد موجب مورد توجه قرار گرفتن خاص مرغ عشق گرديد.

علاوه بر آن نگهداريش نيز آسان است. پرنده تميزي بوده و به خوراك كمي احتياج دارد . تنها به قفسي

نسبتا كوچك كه بهاي چنداني ندارد، نيازمند است. متاسفانه بسياري از مبتدي ها به ارزش واقعي پرنده

خود واقف نيستند، تنها زماني كه عميقاً‌روي جانور كار كرده و صرف وقت نمايند، شخصيت و قدرت

يادگيريش نمايان مي شود. دارا بودن شخصيت ، در مورد مرغ عشق ها مصداق دارد، زيرا هر كدام داراي

عملكرد و رفتار معيني بوده و به چيزي علاقه مند و يا نسبت به چيز ديگري بي علاقه اند.

مرغ عشق ها از نظر شكل ظاهر نيز با هم تفاوت عمده دارند. قدرت صحبت كردن را هر مرغ عشقي

ندارد.

مرغ عشق شناسي

مرغ عشق و خويشاوندانش

از جنبه نظر زيست شناسي مرغ عشق در تقسيم بندي زير قرار مي گيرد :

كلاسه : پرندگان = آوس ( Aves )

دسته : پسيتاسيفرم ( Psittaciformes )

خانواده : ملوپسيتاكوس ( Melopsitacus )

نوع : اوندولاتوس ( undulatus )

طوطي كوچك پهن ، از نزديك ترين اقوام مرغ عشق است ، در استراليا و برخي انواع آن در نيوزيلند و

جزاير نزديك آن زندگي مي كند. انواع ديگر نزديك به مرغ عشق نظير نوع دم مثلثي در امريكاي جنوبي

زيست مي نمايد. اما وطن مرغ عشق استراليا است. مرغ عشق در استراليا به منزله ي كلاغ و گنجشك

در ايران است.

نام گروهش ملوپسيتاكوس به مفهوم طوطي آوازخوان بوده و به اين خاطر انتخاب شده كه ضمن مست

شدن چهچهه زيبائي را سر مي دهد. نام لاتين دوم يعني اوندولاتوس كه اسم نوع است به مفهوم موج

دار بوده و بدين خاطر انتخاب گرديده كه پرهايش رنگ آميزئي موجي دارند. لذا در بسياري از كشورها آنرا

" موج گونه يا موجي " نيز مي نامند . در انگلستان مرغ عشق را بجريگار ( Budgerygah ) يا بجريگا (

Budgeri ) مي نامند. اين نام را مرغ عشق از وطنش استراليا با خود به انگلستان برده است. ريشه اين

واژه از آنجا منشعب مي شود كه بوميان استراليا آن را بجريگا  يا بتچريگا (Betcherrygah) مي ناميده اند.

مفهوم آن " خوراك خوب " بوده و يادآور است كه اين حيوان را در گذشته كباب نموده و مي خورده اند.

اندازه و شكل ظاهري

مرغ عشق وحشي استراليايي فدري از انواع پرورشي اروپائي كه طولش از منقار تا انتهاي دم به 16 تا

20 سانتي متر مي رسد، كوچكتر مي باشد. رنگ طبيعي مرغ عشق سبز چمني است. بدين خاطر در

گذشته مردم هلند آن را موجي چمني مي ناميده اند. در حقيقت انتهاي پشت ، سينه و شكم جانور

سبز مي باشد. پشت سر ، بالاي شانه و روي بال هايش زرد تواءم با خطوط موجي شكل سياهي

است. دو پر طويل وسطي دم كه نيمي از كل طول بدن جانور را شامل مي شود ، آبي تيره اند. پرهاي دم

لايه ، لايه روي هم قرار دارند. پرهاي مياني دم سبز بوده و داراي نوار عرضي زرد رنگ مي باشند. صورت

مرغ عشق تا گلو زرد روشن است. در انتهاي صورتش لكه هاي بنفش رنگي كه ريش ناميده مي شوند،

به چشم مي خورد. پس از آنها در هر طرف سه خال سياه ديده مي شود، بزرگي اين خالها به اندازه سر

ميخ هاي كوچك است.

دور سياهي چشمشان نوار باريك سفيدي ملاحظه مي شود . پلك از پائين به طرف بالا جمع شده و

چنان نازك و ظريف است كه سياهي چشم جانور در حال خواب قابل رويت است. مرغ عشق نيز منقاري

مشابه ساير طوطي ها داشته و اندازه آن متناسب بدنش مي باشد. انتهاي منقارش انحناء داشته و

منقار فوقاني بزرگتر بوده و قسمت زيرين را كه پهن تر و كوتاه تر است مي پوشاند. معمولاً رنگ منقار

خاكستري روشن تا زرد مي باشد. زبانش گرد و كلفت و شبيه كرمي قطور بوده و رنگ آن بنفش تيره

است.

اختلاف جنسيت

در قسمت بالاي منقار دو سوراخ بيني روي پوست صافي مشاهده مي شود، رنگ اين پوست در نوع نر

آبي تيره و در ماده آبي روشن ، قهوه اي يا متمايل به قهوه ايست. اين مشخصه واضح ترين نكته براي

تشخيص اختلاف جنسيت مي باشد. رنگ آبي اين پوست همواره در نرهاي بالغ به وضوح قابل تشخيص

است، اگرچه كه در نرهاي ضعيف تر و يا مريض قدري مات مي شود. رنگ پوست بيني در نرهاي مسن

قهوه اي شده و شكاف هائي در آن هويدا مي گردد.

برعكس رنگ پوست بيني ماده ها متفاوت بوده ، در جواني و ضمن بچه دار شدن صاف و روشن تر است.

پس از اين مرحلخ مجدداً تيره تر و چروك دار مي گردد.

پا و انگشتان مرغ عشق هايي كه رنگ طبيعي دارند ، بزرگتر بوده و از پولك هاي ريز قهوه اي – خاكستري

پوشيده شده است. از چهار انگشت پايش دوتا به طرف جلو و دو تاب ديگر به طرف عقب متمايل مي

باشند. اين نكته معمولاً‌در تمام پرندگاني كه به اصطلاح مي خزند ، مشاهده مي شود.

 رنگ ها و فرم هاي ديگر :

به خاطر داشتن رنگ هاي متنوع و نيز علاقه به پرورش ، در مراكز تكثير سراسر جهان مرغ عشق هايي

به رنگ هاي مختلف توليد شده اند. در نمايشگاه ها داوران مخصوص انواع پرورش يافته را ارزيابي نموده و

پس از جمع آوري امتيازها بدانها جايزه هم مي دهند. انگلستان مركز تكثير حيوانات و نژادهاي خاص آنها

،‌محل انتخاب بهترين مرغ عشق هم بوده و هست. استاندارد قابل قبول بايستي از نظر فرم بدن ، رفتار ،

پرها ، رنگ آميزي و نقشه پرها امتيازات خاصي را بدست آورد. در نمايشگاه زيباترين مرغ عشق ها ولي

به ندرت سرحالترين آنها را مي توان مشاهده نمود. رنگ هايي نظير : سبز روشن ،‌سبز زيتوني ، سبز

تيره ، سبز خاكستري ، آبي كوبالت ، آبي آسماني آبي تيره ، بنفش ، خاكستري ، زرد ، سفيد ، سبز

كدر ، آبي كدر و تركيباتي نظير : چهره ي زرد ، بال زرد ، بال سفيد ، بال خاكستري يا رنگ قوس و قزح نيز

تكثير يافته اند.

علاوه بر اين تقسيم بندي مرغ عشق ها را مي توان توسط مشخصات ديگرشان نظير بلندي بال كه در

بازار آن را هارله كين ( Harle kine ) مي نامند نيز ارزيابي كرد. انواعي وجود دارند كه شكل موجي

پرهايشان به شكل 7 است (اوپالين) لوتيونها ( Lutions ) مرغاني زرد رنگ با چشماني سياه يا قرمز رنگ

مي باشند. آلبيونها ( Albinos ) بر عكس سفيد رنگ با چشماني قرمز يا سياه رنگ هستند. نوع حلزوني

داراي دو رنگ نواري روي سينه و شكم خود مي باشد. در اينجا تنها جزئي از انواع پرورشي مورد بحث

قرار گرفت.  

ادامه آشنایی با مرغ عشق ها را در مطالب بعدی خواهید دید.....

کپی برداری با نام منبع مجاز می باشد...

|+|